Pszczoła Kraińska

Pochodzenie

Pszczoła Kraińska

Pszczoła rasy Kraińskiej (ang. Carniolan honey bee) (łac.Apis mellifera carnica, Pollmann, 1879) to podgatunek zachodnioeuropejskiej pszczoły miodnej.

Naturalne występowanie tej pszczoły obejmuje przede wszystkim Słowenię, oraz południową Austrię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Serbię, Węgry, Rumunię i Bułgarię.

Pszczoła Kraińska jako podgatunek pszczoły zachodnioeuropejskiej naturalizowała się i adaptowała do warunków panujących w Kočevje (Gottschee) region Krainy (obecnie Słowenia), południowej części Alp Austriackich, regionu Gór Dynarskich, południowej Panonii i północnych Bałkanów. Jest to drugi najbardziej popularny podgatunek pszczół hodowany przez pszczelarzy na świecie.

Charakterystyka Pszczoły / Matki Krainka

Pszczoły rasy kraińskiej są średniej wielkości, szczuplejsze niż Apis mellifica o długim zawieszeniu odnóży. Z ogólnego wyglądu ubarwienie młodych robotnic w masie odbieramy jako szare, a to od koloru owłosienia, które skutecznie przysłania ciemną barwę powłoki ciała. Włoski są bardzo gęste, chociaż krótkie (rąbek filcowy szeroki). Wycierają się one z czasem i wtedy uwidacznia się wyraźnie ciemne ubarwienie robotnicy. U pszczoły karpackiej barwa chityny nie jest intensywnie ciemna, a kolor owłosienia od szarego do jasnobrązowego. W wielu rodzinach pszczoły kraińskiej, zwłaszcza jej form południowych znajdują się robotnice o rozjaśnieniach barwy na tergitach odwłokowych.

Jest faworytem wśród pszczelarzy z wielu powodów. Przede wszystkim z powodu dużych możliwości obronnych przeciw innym owadom, pozostając przy tym nie agresywna w stosunku do pszczelarza. Pszczoły te rozpoczynają szybkie dopasowywanie populacji robotnic do dostępności pokarmu wczesną wiosną oraz tak samo szybkie dopasowywanie populacji robotnic w przypadku spadku lub braku pożytków. Odporne na niektóre choroby i pasożyty bardziej niż inne rasy.

Pszczoła Kraińska jest podobnych rozmiarów jak pszczoła Włoska, ale w wyróżniającym śniado szarym kolorze z brązowymi paskami. Tułów jest ciemny, z tym, że można spotkać również w jaśniejszym kolorze lub nawet brązowym, a także z kropkami. Znane są również, jako pszczoły szare.

Dodatkowo pszczoła Kraińska jest porównywalna rozmiarami do zachodnioeuropejskiej pszczoły Czarnej, lecz z węższym odwłokiem.

Języczek o długości 6,5 do 6,7 mm, wysokie ramiona i krótkie włoski pozwalają na zbieranie nektaru np. z koniczyn i podobnych pożytków.
Rozwój rodzin jest bardzo intensywny od wczesnej wiosny, u niektórych populacji nawet gwałtowny. Szybko dochodzą one do dużej siły, która na ogół już w pełni lata spada, a aktywność pszczół maleje. Rodziny zimują na małych zapasach pokarmu i z zimy wychodzą dobrze, także w ostrym klimacie północnym. Jednakże w klimacie morskim, kiedy zimą następują często przejściowe ocieplenia, matki mogą rozpocząć zbyt wcześnie czerwienie na większą skalę. Na okresowe przerwy w pożytku matki reagują obniżeniem czerwienia, a po wziątku letnim mogą szybko je ograniczyć. Uważa się, że jest to odpowiednia pszczoła na wczesne pożytki.

Są łagodne i nie przejawiają agresywności. Nadają się przeto dobrze na tereny gęsto zaludnione, gdzie trzeba zachować ostrożność przed narażeniem ludzi na żądlenie. Są bardzo pracowite i przejawiają dużą aktywność lotną. Przodują w wyszukiwaniu nektaru i jako zbieraczki są lepsze od Apis mellifica, zwłaszcza przy większych odległościach od ula.

Miód składają w pobliżu czerwiu, lecz nie ograniczają tym czerwienia. Sklepia na sucho, przynajmniej w większości. Gospodarują pokarmem oszczędnie. Są odporne na nosemozę, a przede wszystkim na jej skutki, gdyż rodziny szybko się regenerują. Choroby czerwia na obszarze naturalnego zasięgu pszczoły kraińskiej są prawie nieznane.

Charakter i zachowanie:

  • Ceniona z powodu braku agresywności i delikatności
  • Może być hodowana w środowisku miejskim o dużym zagęszczeniu
  • Lepsza orientacja w terenie niż pszczoła Włoska
  • Niska skłonność do rabunków
  • Może zimować w niewielkim kłębie
  • Zdolność do oszczędzania zapasów miodu
  • Zdolność do szybkiej adaptacji środowiskowej
  • Dobra zdolność do długiego zimowania
  • Zdolność do szybkiej odbudowy kolonii po zimowli
  • Niskie zużycie propolisu
  • Odporna na choroby czerwiu
  • Nadaje się na tereny z wczesnymi pożytkami
  • Robotnice żyją do 12% dłużej niż pszczoły innych ras

Nasze Matki pszczele Krainka