Pszczoła miodna Buckfast

Historia

Pszczoła miodna Buckfast

Pszczoła miodna Buckfast (A. m. buckfast rasa pszczoły miodnej stworzonej przez człowieka „man-made bee” w wyniku skrzyżowania 7 ras pszczół: A. m. ligustica (Północne Włochy), A. m. mellifera (Wielka Brytania), A. m. mellifera (Francja), A. m. anatolica (Turcja) i A. m. cecropia (Grecja). Buckfast zawiera geny również dwóch ras pszczół afrykańskich- A. m. sahariensis i A. m. monticola, ale nie afrykańskiej A. m. scutellata.

Została wyhodowana w latach 20. XX w. przez Brata Adama, mnicha zajmującego się pasieką w angielskim opactwie Buckfast Abbey w Buckfastleigh. Początkowo była to krzyżówka między żyjącą wówczas na terenie Anglii czarną pszczołą miodną Apis mellifera mellifera i sprowadzoną przez brata Adama pszczołą A. m. ligustica. W ciągu dziesięcioleci hodowli kombinacyjnej i konsekwentnej selekcji stworzył on pszczołę łączacą w sobie najbardziej wartościowe cechy różnych ras pszczoły miodnej. Od 1970 dzieło Brata Adama jest kontynuowane i udoskonalane przez kilku hodowców pszczół, przede wszystkim w Europie Zachodniej i Północnej, jak również w Ameryce Północnej. Pszczoła łagodna, nierojliwa, bardzo dobrze znosząca zimowlę.

Na początku XX wieku populacja pszczół A. m. mellifera na południu Wysp Brytyjskich została zdziesiątkowana przez akariozę („choroba roztoczowa”), określaną wówczas w Anglii jako „choroba z wyspy Wight”. Pasożyt wywołujący tę chorobę, świdraczek pszczeli (Acarapis woodi), atakuje przede wszystkim tchawki młodych pszczół. Brat Adam szukając ratunku dla zagrożonego gatunku zajął się krzyżowaniem rodzimych pszczół z innymi rasami, tworząc pszczołę bardziej odporną na choroby pasożytnicze. Pod koniec XX wieku, akarioza została przez pszczelarzy prawie zapomniana.

Charakterystyka Pszczoły  / Matki pszczele Buckfast:

Pszczoła Buckfast ma dość charakterystyczny wygląd – jest duża i ma szerokie, żółte paski na tergitach. Dzięki temu bardzo łatwo odróżnić ją od pszczół innych ras. Należy do pszczół bardzo łagodnych, nie wykazujących zachowań agresywnych nawet przy niesprzyjającej pogodzie czy w przypadku braku pożytków. Ta łagodność przenosi się także na następne pokolenia, które są naturalnie unasienniane. Agresja u pszczoły Buckfast może się ujawnić jedynie w kolejnych pokoleniach, po krzyżowaniu się pszczoły Buckfast z odległymi genetycznie pszczołami miejscowymi. Jednak ta zależność dotyczy nie tylko tej rasy, ale praktycznie wszystkich innych pszczół. Oprócz łagodności pszczoły Buckfast charakteryzują się także dobrym trzymaniem plastrów. Jest to cecha szczególnie pożądana podczas przeglądów ula. Pszczoły nie rozbiegają się, nie wylewają się z ula, co ułatwia pracę pszczelarzowi i pozwala na szybkie i bezproblemowe wyszukanie matki. Przy ciepłej i słonecznej pogodzie przeglądy ula można wykonywać bez konieczności używania podkurzacza. Jeśli pszczelarz zachowa ostrożność i nie będzie wykonywał gwałtownych ruchów, pszczoły nie będą reagowały nerwowo.

Kolejną pożądaną cechą pszczoły Buckfast jest niska rojliwość. Pszczoły nie mają skłonności do rójki, bardzo łatwo jest też wyprowadzić je z nastroju rojowego. Wystarczy zastosować proste metody pszczelarskie, jak poszerzenie gniazda czy dodanie węzy. Pszczoły Buckfast tworzą duże i silne rodziny, które są aktywne podczas całego sezonu poużytkowego. Co więcej, pszczoła Buckfast jako jedyna spośród wszystkich pszczół nie wykazuje tendencji do dzikiej zabudowy. A to bardzo ułatwia obsługę rodzin pszczelarskich zarówno w pasiekach towarowych, jak i amatorskich. Nawet podczas bardzo obfitych pożytków czy w przypadku braku miejsca w ulu, Buckfast nie tworzy dzikiej zabudowy i nie szuka miejsca do składowania nadwyżek nektaru. Dzięki temu porządek w ulu jest zachowany.

U pszczół Buckfast jest on odporny na wiele defektów rozwojowych, dzięki czemu z większości larw wyrastają w pełni sprawne dorosłe osobniki. Czerw nie ma żadnych oznak chorobowych, rzadko zdarzają się też komórki porażone roztoczem. Dorosłe osobniki pszczoły Buckfast również są odporne na choroby. Mają też wysoko rozwinięte zachowania higieniczne – dbają o porządek w ulu, na bieżąco sprzątając wszelkie zanieczyszczenia. To między innymi to sterylne środowisko pomaga w zachowaniu odporności na czynniki chorobotwórcze.Pszczoła Bukfast pracuje szybko na każdym rodzaju pożytków, zarówno wczesnych, jak i późnych. Jest skuteczna w zbieraniu nektaru nawet podczas niesprzyjającej pogody, gdy inne pszczoły zaprzestają lotów na pożytki i stają się niespokojne.

Więcej charakterystyka pszczół Buckfast:

  • duży rozwój na wiosnę
  • ekstremalnie łagodne
  • bardzo dobrze zimują i mają mniejsze spożycie w czasie zimowania niż inne rasy
  • bardzo dobrze przystosowane do stref z ostrzejszą zimą
  • mają najmniejszą tendencję do rojenia
  • są bardzo czyste (z tego powodu nie chorują)
  • są bardzo dobrymi zbieraczami
  • matka zmniejsza liczbę składanych jaj przed jesienią

Kliknij, aby zobaczyć: Zarządzanie kontrolowanym unasiennianiem matek Buckfast

Kliknij, aby zobaczyć: Poddawanie matki odmiennej rasy do rodziny pszczelej

Nasze Matki pszczele Buckfast